حرف هایی که برای " نه " گفتن دارم..

X

حرف هایی که برای " نه " گفتن دارم..

در سکوت و تنهائی ، شعور به بلوغ می رسد....آنگاه با خود سخن بگو...


	درباره وبلاگ بیرون ز تو نیست آنچه در عالم هست از خود بطلب هر آنچه خواهی که تویی اشک هایم یقینا سفیران عالم عقل اند و در پس چشمانم سالهاست که منتظر دیدن آفتاب فاش قیامت گاه آدمیان اند ... هر که آمد و کلامم را خواند و جانش را گرو ستاند ... تکلیف او با این عبارت مولا " کان لا یشکو وجعا الا عند بروئه " اگر برق شمشیر نقد را بر من ننمایاند.............. شما گاهی در برابر بزرگی ( که می دانم کیست ) ، برای نرم کردن مزاج رفتاری او ، شیوه ای کودکانه اتخاذ می کنید و گاهی بزرگوارانه از خطای کودکی ( که نمی دانم کیست )، در می گذرید و هر از گاهی برادرانه ،خواهری را نصیحت می کنید و اگر به خود نگیرید ، گاهی برای جذب قلوب و جلب قیودات بشری ، کمی زنانه تکلم میکنید و شاید بر خلاف عادت فطری ، رفتاری گستاخانه دارم که این چنین با اعصاب شما کلنجار می روم...اما با تمام این وجود و تعدد (..انه ) ها ، طربناکانه را برگزیدم تا هر کسی که به من سری میزند نه غمگینانه که طربناکانه از لایه های اندیشه ام ( اگر در من وجود داشته باشد ) به سلامت خروج کند...مگر نه اینکه اندیشه هم استعداد قلمی شدن را دارد و می تواند بر فرق دفتر متمکنانه بنشیند ؟ امید است که متون وارد شده در این وبلاگ این حس عزیز را در شما بر انگیزاند و شما را واجد حالاتی گرداند که هم از بطن و باطن تفکراتم ، هرزه گی اندیشه را بطلانی کنید و هم به عینه عیوب آن را آفتابی نمائید و صیغه محرمیت بین من و وبلاگم باشید....... اجازه دهید تا بر بال اشعار اقبال سوار شویم و زنبور وار شهد شیرین ابیاتش را استنشاق کنیم و هر چه و هر که را که در این کاوش یافتیم هوسناکانه نبلعیم ، نیش نزنیم ، وز وز نکنیم و تنها به او تبسم کنیم و اندکی توسط بالهای مجعد گرده نشین خویش ضرب آزادی بنوازیم و یا در اعماق استنباط شعری وی متبحرانه غواصی کنیم تا شاید قدری عرفان و معرفت در تور کوچک اندیشه مان نه که به دام افتد که عاریت گیریم.... بیا...بیا.. با هم ترنم اش کنیم ...سزاوار هم همین است... بینی جهان را ، خود را نبینی تا چند جانا ، غافل نشینی بیرون قدم نه ، از حول آفاق تو پیش از اینی،تو بیش از اینی منوی اصلی صفحه نخست پست الكترونيك آرشيو مطالب پیوندهای روزانه همچنان آرمان گرا ، انقلابي و ايدئولوژيك هستم (گفت‌وگوي سوسن شريعتي با دكتر احسان شريعتي) دو ایرانی در بین ۱۰ روشنفکر مردمی برتر جهان آقای خاتمی و هماهنگی با صهیونیست ها و فراماسونرها شريعتي فعال امور زنان بود؟! دیدارمان به قیامت " گفتگو با عبدالکریم سروش در رابطه با شریعتی " سخنرانی پیام فضلی نژاد (پيرامون كارنامه سياسي عبدالكريم سروش ) نو معتزلي هستم " عبدالکريم سروش " طوطی و زنبور ( پاسخ دوم عبدالکریم سروش به آیت الله جعفر سبحانی ) مدیریت اخلاقی ما ، كجا ؟ استاد ، كجا ؟ " محمد قوچاني " آرشیو پیوندهای روزانه آرشیو مطالب مرداد 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آرشيو پيوندها حاج فرج دباغ ( ارباب معرفت )سيد عطاء الله مهاجرانی بنیاد باران شهروند امروز سایت امروز صریر ......................................تابان روزگار وصل گذرگاه ایران نگار RSS ترجمه قالب رضا امین زاده Powered By BLOGFA.COM


	نجوا نامه " نجوا نامه " " لن یلج ملکوت السموات و الارض من لم یولد مرتین " مدتی است که بر روحیات واحوالات باطنی ام مصائبی عاطفی مسلط شده که نه فرصتی دست داد تا به دوستان وا گویم و به تقسیم غنایم دردناکانه ی خویش آنان را نیز مشارکت دهم و نه مجال مغتنمی پیش افتاد تا آستین دعا و تهجد به جامه ی قلم بدوزانم و اکنون که اینگونه می نگارم کمی از مصائبم و درد های درونی ام خفقان گرفته است و دیو پیرانه سر نفسانیات به همت مجاهدتی که می کنیم بحمدالله خوابیده است تا کی شود که صریر قلم که دعا را بر صفحه ی عبوس لوح وجدان وجود ، منقش می گرداند علت بیداری خفتگان و در خود فرو پیچیدگان گردد .... اگراوقات ات با نیایش به درگاه آنکه می دانی کیست همراه گردد ، یقینا ً خوش اوقاتی خواهی داشت و آدمی در این سیر تعبدی ، برعوالم خروشان روحی خویش مهار معرفت می زند و در این دریای طوفانی همه گیر مدرنیسم در دنیای جدید موج نمی خورد و اسیر جذر و مد احساسات عوام فریبانه ی دنیای قدیم نمی گردد و در آن من ِ محترم خویش که قرنها در پی آن دوان بود حلول می یابد و در فروعیات و اصولیات حکمی آن تأملی معرفتی می ورزد و چه بسیارند کسانی که در پی این کاوش خدامحورانه ی آفاقی و انفسی ، خود را در قامت انسانیت ، کامل و رو به کمال می بینند و در همین اثناست که روئین تن می شوند و نیز به حکم روحیات تعبدی ، نهال های اخلاقی را در باغ آدمیت ِ آدمیان می کارند . این نجوایی است با خدا که سر در گریبان خود و به وقت معین ادا شد . ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط روح الله فردوسی در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387 \|


	شریعتی ؛ شور و شعور شریعتی ؛ شور و شعور ای غایب از نظر به خدا می سپارمت جانم بسوختی و به دل دوست دارمت تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک باور مکن که دست ز دامن بدارمت شریعتی را باید وقتی نظاره می کردی که برادران رضائی به شهادت رسیده بودند و او بی اختیار و بی آنکه حتی این ضایعه را تاب بیاورد و تحمل کند در کنج وجدان خویش با خود حر نامه را زمزمه می کرد و شیخ عبدالکریم که از روح عصیانی وی بی اطلاع نبود برای بر هم نزدن نظم گفتاری و ترتیب انشائی آن، دکمه ی ضبط را به بهانه ی مکتوب داشتن آن نجواها فشرد و اینگونه شد که حر نامه از ذهنیات شریعتی برآمد و مکتوب شد . باری شریعتی اکنون پس از سالی به سالمرگ خود رسیده است و چه بسا اینک بدور از سمع و بصرهامان در صدد زمزمه ای دیگر باشد تا آن را چه بنامد . در زندگی اگر امیدی برای ادامه ی زیست باشد آن همپوشانی روزمرگ شریعتی با روز ِ زادن من است که این را همواره عزیز داشته ام و به غنیمت ، فرصت ، مغتنم می دارم . درود بر آن روان پاک که تمام علقه و علاقه ام به شخصیت های تاریخی دین در گرو ایمان من به اندیشه ی اوست .... ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط روح الله فردوسی در چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387 \|


	عدول از عقول " عدول از عقول " آنچه در پی می آید حاصل تاملاتم در حوزه ی معرفت شناسی عرفانی است و سالیانی می شود که روح قلم ام را برای ادای دین به این حوزه از علم اخلاق ، قبض روح کرده ام و از دریافت دوات جوهر تائید آن نسبت به عالمان این عرصه مقروض گشته ام و حسن معاشقه و معامله با آن را هم چشانده و چشیده ام و از قبح مقابله با آن رمانده و رمیده ام تا این آفتاب خوبان در نظر مخاطبم چگونه سایه گسترد و چگونه از طامات و کرامات آن ، انوار عبارات و اشارات برویاند ....حال عدول از عقول فرزند خلف این تاملات چندین ساله است و می رود تا بر معرفت شناسی عرفانی اکتساب علمی یابد وخلف وعده نکند و بر بام استدلالات برهان پسند بنشیند و مضامین عرفانی را به تمام قامت بر بتابد .... ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط روح الله فردوسی در پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387 \|


	فریاد روزگار ماست روح خدا " روح خدا " تقدیم به زعیم ام از دکتر علی شریعتی اگر بخواهم پس از گذشت ربع قرن از حیات سیاسی نظام جمهوری اسلامی ، تکلیف عده ی کثیری از شخصیت های انقلاب را بنا بر چند تجربه ی تلخ تاریخی ، به این آیه از سوره ی طه ها که " و عنت الوجوه للحی القیوم و قد خاب من حمل ظلما " واگذارم ، به یقین از نگاشتن نام حضرت امام ( ره ) در این دفتر طویل الخط ، پرهیز می کنم چرا که " شک نیاورده گان کرده یقین و تاریخ پرستان فضول آئین و سفسطه ستایان علم گریز " همچون کران و کوران و لنگانی که به قصد طواف معجون ولایت و تقدیس قدرت " هر سو به خاک معرکه دیوی لعین فتاد " و ناگزیر بر این مطلب خرده می گیرند و دلالانه و وکیل مآبانه به قصد آشکار سازی دلیری و قلندریشان برای جلب اذهان حاکمان و کرشمه نشان دادن به والیان ولایت ، از یسار و یمین شهرت بالا می روند تا شاید از برج نگاهم طاووس طاهر انقلاب را پر پر کنند . کور باد آن چشمانی که طاووسم را به قصد مرگ و طواف معجون ولایت رصد می کند ! حال تقویم وجودم سالمرگ طاووسم را بهانه می کند و اغراق نیست اگر بگویم هنوز هم در سوگش گریان چشمم .... نثر زیبایی که در پی می آید از مرحوم دکتر علی شریعتی است که موید حرکت مجاهدانه ی زعیم اش خمینی است که شایسته دانستم به حکم معلمی آن سخنور کبیر هیچ ننویسم و مکتوب نکنم و تنها اشاره ای از خرداد باشم و بگویم که چه ماه عزیزی است . خرداد ماه ، پژواک دو فریادی است که در بنا گوش زمان همچنان قدرت حیات دارد ..... ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط روح الله فردوسی در سه شنبه چهاردهم خرداد 1387 \|


	خسته ای چرا امین ؟ خواستم یادی از دو روح کویری در این ایامی که کویرا ً بر ما کویری است بنمایم و آستین ادب به جامه ی قلم بدوزم و تا شاید کام شریعت شیرین انقلاب شیرین تر از این گردد .... در تاریخ ۲۹ خرداد به شریعتی بیش از این خواهم پرداخت ....... ......................................................................................................................................... خسته ام از این کویر خسته ای چرا امین ؟ قیصر امین پور روح الله فردوسی خسته ام از این کویر، این کویر کور و پیر خسته ای چرا " امین " زین کویر سر به زیر؟ این هبوط بی دلیل این سقوط ناگزیر ...... زین کبود تار و تیر، زان نفیر سرد و سیر؟ آسمان بی هدف، بادهای بی طرف ....... جاد ِهای دور و دیر، کاروان ِ این مسیر ابرهای سربه راه، بیدهای سربه زیر ......... رهزنان ِ این کویر، منتظر ز کینه سیر ای نظاره شگفت ای نگاه ناگهان ............... ای شریعت ِ شریف ، ای ذکاوت ِ ظریف ای هماره در نظر ای هنوز بی نظیر ........ ای سخنور ِ کبیر ، ای سخاوت ِ کثیر آیه آیه ات صریح سوره سوره ات فصیح ... با وضو بخوانمت ، بی وضو برانمت مثل خطی از هبوط مثل سطری از کویر....... مثل آن من ِ عزیز مثل آن شب ِ کویر مثل شعر ناگهان مثل گریه بی امان ....... ای بشیر ما بشر، ای امیر ما قمر مثل لحظه های وحی، اجتناب ناپذیر.... حامل ِ پیام وحی ، در مقام یک بشیر ای مسافر غریب، در دیار خویشتن ........ با کتاب تو کویر ، در خودم فرو شدم با تو آشنا شدم با تو در همین مسیر ...... وه که من چه بی توام ، با وجود این کویر از کویر سوت و کور تا مرا صدا زدی... با سه قطره اشک سرخ ، خون چکانده ای چو موج دیدمت ولی چه دور دیدمت ولی چه دیر .... پایه های ظلم و جور، کنده ای به تیغ و تیر این تویی در آن طرف پشت میله ها رها .. بی تو ای رها ز خود ، روح من ز "من " فسرد این منم در این طرف پشت میله ها اسیر .... سرخی شفق گرفت ، آسمان این کویر دست خسته ی مرا مثل کودکی بگیر ....... با دل ِ کویری ام ، رهرو ِ خمینی ام با خودت مرا ببر ، خسته ام از این کویر ..... بین گلوی خسته ام ، ضجه های کرده گیر خرداد ۶۹ در هجای آخرین ، در حروف واپسین ذکرهای ناگهان ، گشته در دلم اسیر ها هجای بی نظیر، تک درخت یک کویر بشنو از لب کویر، خاطرات دور و دیر بر منبت وجود ، خط و نامه ی تو بود در خیال خام من ، یاد تو چه بی حضور روح اسیر ِ ناکثین ، دل اسیر ِ مارقین در حجاب ِ خود " اسیر " ، در کنار ِ تو " امیر " خرداد ۸۷ \|+\| نوشته شده توسط روح الله فردوسی در پنجشنبه دوم خرداد 1387 \|

Baznegar